Επικήδειος λόγος για τον αείμνηστο Αντώνιο Ν. Χαροκόπο

Δημοσιεύτηκε στις 18/01/2019    

του Ισιδώρου Ιωάν. Πρωίου φιλολόγου Προέδρου του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δρομοκαΐτειο»

Αξέχαστε Δάσκαλε!

Ο θάνατος είναι κοινή μοίρα όλων των θνητών.η ευθανασία όμως είναι προνόμιο των ολίγων που τους ευνοεί ο Θεός. Έφυγες αιφνίδια και για εσένα ανώδυνα από την επίγεια ζωή, και τούτο, γιατί ήσουνα όρθιος και με σκέψη νηφάλια και δημιουργική μέχρι την τελευταία σου πνοή, επώδυνα όμως για εμάς που σε γνωρίζαμε σε βάθος.

Η είδηση της εκδημίας σου έπεσε στα αυτιά μας, σαν μια στάλα μελάνι σε μαντήλι που απλώνει, και κηλίδωσε με άφατη θλίψη την ψυχή μας.

Αν και δεν πρέπει σε τέτοιες περιστάσεις να μας διαφεύγει το νόημα της επιταγής του ποιητή:

«Ω μη γυρεύεις πλαίσιο

στη θλίψη πιο εξαίσιο

άλλο από τη σιγή»,

θλιβερό επιτακτικό χρέος κατηύθυνε τα βήματά μου στο πολυθρήνητο φέρετρό σου. Προσήλθα σ’ αυτό με βαθιά οδύνη, για να σε αποχαιρετήσω, αρθρώνοντας λίγα λόγια μνήμης και τιμής, πού απορρέουν από ανυπόκριτη αγάπη και βαθύ σεβασμό προς την ξεχωριστή και λαμπρή προσωπικότητά σου.

Υπήρξες φύση διανοητική και ιδιαίτερα δημιουργική. Όλη σου η βιοτή ήταν ένας αδιάλειπτος, επίμονος και αθλοφόρος αγώνας στο πεδίο του πνεύματος. Σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες αρίστευσες, εμφορούμενος πάντοτε από οράματα και έντονες πνευματικές ανησυχίες. Μετά την αποφοίτησή σου από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών συνέχισες τις σπουδές σου στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης και κατέστης κάτοχος διδακτορικού διπλώματος.

Όταν περάτωσες τις σπουδές σου στην Αλλοδαπή, επέστρεψες στην προσφιλή πατρίδα και διορίστηκες καθηγητής στο ιστορικό εξατάξιο τότε Γυμνάσιο Χίου.

Η άρτια επιστημονική κατάρτισή σου, η παροιμιώδης φιλοπονία σου, η προφανής εντιμότητά σου και η διδακτική ικανότητά σου σε κατέστησαν περιώνυμο καθηγητή.

Και ήσουν πράγματι μια σεβαστή εκπαιδευτική προσωπικότητα με ισχυρή πνευματική και ηθική θεμελίωση. Την εικόνα του χαρακτήρα σου συνέθεταν οι φωτεινές ψηφίδες της θαυμαστής αξιοπρέπειας, του εκπληκτικού αυτοσεβασμού, του λαμπρού ήθους και της πηγαίας ευγένειας.

Έχεις υποστηρίξει ότι: «Οι πάντες έχουν κατανοήσει τη μεγάλη σημασία της ενασχολήσεως του ανθρώπου με την πνευματική καλλιέργεια, με την παιδεία. Ανέκαθεν αναγνωρίζεται η βαθύτατα ευεργετική και αποκαθαρτική και εξευμενίζουσα και πολλαπλώς ωφελούσα τον άνθρωπο δύναμη της παιδείας . γι’ αυτό θεωρήθηκε και θεωρείται λαμπρό και πολύτιμο απόκτημα για τον άνθρωπο.

Οι αρχαίοι πρόγονοί μας κατανοήσαντες την αξία της παιδείας, επιδόθηκαν με ιερό ζήλο στην πνευματική άθληση και παρουσίασαν τη μοναδικότητα του φαινομένου στον χώρο του πνευματικού πολιτισμού, αναδείξαντες προσωπικότητες με οικουμενική και διαχρονική λάμψη, οι οποίες θεμελίωσαν τον παγκόσμιο πνευματικό πολιτισμό».

Γι’ αυτό υπηρέτησες την πνευματική έπαλξη της διδασκαλικής έδρας με υψηλό αίσθημα ευθύνης, απαράμιλλη ευσυνειδησία, παραδειγματική συνέπεια και εντυπωσιακή επιμέλεια.

Είχες εδραιωμένη μέσα σου την πεποίθηση ότι ο καλός δάσκαλος είναι το αναμμένο κερί, που λειώνει κάθε εργάσιμη ημέρα μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας, για να δίνει φως στους μαθητές του.

Πίστευες και το αποδείκνυες εμπράκτως ότι η θεοσέβεια, η αγάπη προς την πατρίδα, ο θεσμός της οικογένειας, η φιλοπονία, η προσήλωση στο καθήκον, η ευσυνειδησία, η υπευθυνότητα, η φρόνηση, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο σεβασμός της ζωής και της φύσης αποτελούν τα βασικά και θεμελιώδη γνωρίσματα ενός γνήσιου ουμανισμού και γι’ αυτό τα σταθερά και ακλόνητα θεμέλια του αληθινού πολιτισμού.

Δεν ήσουν μόνο ένας μεγάλος δάσκαλος, αλλά παράλληλα ένας ενδελεχής ερευνητής των αρχαίων ελληνικών κειμένων και της νεότερης ιστορίας και ένας πολύ σημαντικός συγγραφέας. Έγραψες πολλά αξιόλογα βιβλία και πολλές φιλοσοφικές, φιλολογικές και γλωσσολογικές μελέτες. Άξια ιδιαίτερης μνείας είναι τα εξής έργα:

-       Το φιλοσοφικό έργο που επιγράφεται: «Η συμβολή των Ελλήνων εις την φιλοσοφίαν κατά τον 18ον αιώνα έως το 1830».

-       Το ογκώδες σύγγραμμα με τίτλο: Η περιώνυμη μεγάλη Σχολή της Χίου – Το ιστορικό «Γυμνάσιο Χίου» που αποτελείται από 910 σελίδες.

-       Η Γερουσία της Χίου κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας.

-       Η μονογραφία που αναφέρεται στον αρχιεπίσκοπο της Κορίνθου Μακάριο Νοταρά.

-       Η ιστορία της Χίου από τα αρχαία χρόνια μέχρι τον 20ο΄αιώνα (ένα έργο ζωής που δυστυχώς δεν έχει εκδοθεί).

-       Η ιστορία του Βροντάδου και

-       Βιογραφίες Αγίων που μαρτύρησαν ή έζησαν στη Χίο. (Μερικές από αυτές επίσης δεν έχουν εκδοθεί).

Όλα τα έργα σου τα χαρακτηρίζει η συγκροτημένη σκέψη και η πλούσια και καλαίσθητη έκφραση. Είχες βαθιά αίσθηση της γλώσσας και υπήρξες απαράμιλλος άρχοντας του αυθεντικού ελληνικού λόγου.

Διετέλεσες πρόεδρος του Φιλοπρόοδου Ομίλου Βροντάδου και πρόεδρος μέχρι το τέλος της ζωής σου της «Χιακής Αδελφότητος Αττικοβοιωτίας – Ο Κοραής».

Η Πολιτεία αναγνώρισε την πολυσχιδή δράση σου και τις εξαιρετικές ικανότητές σου και σε προήγαγε σε Γενικό Επιθεωρητή των Αρσάκειων – Τοσίτσειων Σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, θέση προνομιακή και ιδιαίτερα τιμητική.

Τέλος, θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην τονισθεί ότι λάτρευες τη γενέτειρά σου, τον όμορφο Βροντάδο, και αγαπούσες υπερβολικά το μυροβόλο νησί μας.

Αλησμόνητε δάσκαλε!

Με βαθιά και άφατη θλίψη όλοι εμείς, συγγενείς, φίλοι μαθητές και γνωστοί σου σε συνοδεύομε στην «αΐδιον οίκησιν», στην τελευταία σου κατοικία.

Φεύγεις αιφνιδιαστικά από τον μάταιο αυτόν κόσμο και παίρνεις τον δρόμο του οριστικού αποχωρισμού. Αυτή η οριστικότητα, για τα εμπειρικά δεδομένα του εφήμερου βίου μας σ’ αυτόν εδώ τον πλανήτη, γεννά το βαθύ παράπονο στον άνθρωπο και ποτίζει την ανθρώπινη ψυχή με την πιο δραστική πίκρα, που τη μετριάζει μόνο η ακλόνητη θρησκευτική πίστη στη μεταθανάτια συνέχεια της ζωής, όπου οι έννοιες του χρόνου και της ύλης είναι ανύπαρκτες και όπου οι δίκαιοι αναπαύονται μέσα σε ολοφώτεινο πέλαγος γαλήνης κοντά στον ουράνιο Πατέρα.

Είθε ο Μέγας Κριτής να σε κατατάξει μεταξύ των δικαίων.

Είθε ο ύπνος σου, κάτω από τους πένθιμους ήσκιους των κατακόρυφων κυπαρισσιών της αττικής γης, να είναι ελαφρός και ατάραχος.

Σου υποσχόμαστε ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσομε, πάντοτε θα σε θυμόμαστε και θα σε νιώθομε ανάμεσά μας.

Αιωνία σου η μνήμη

αξέχαστε Δάσκαλε!

 

Κοιμητήριο Χαλανδρίου Αττικής

9 Ιανουαρίου 2019

 

 

TAGS

//-->