Για να δούμε τη παρουσία του Αληθινού Τριαδικού Θεού πρέπει να τον δούμε με ταπείνωση

Δημοσιεύτηκε στις 10/09/2018    

του Αλεξάνδρου Μπαξεβάνη

Είναι γεγονός φίλοι μου αναγνώστες, ότι εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα Θεό ψυχολογικό, δηλαδή στα δικά μας μέτρα, πχ όταν κάνουμε στον Θεό ένα αίτημα μας, να μας εκπληρωθεί και δεν γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, τότε λέμε ότι δεν υπάρχει Θεός,δεν υπάρχει Θεία δύναμη.

Δυστυχώς εμείς οι άνθρωποι, δεν μπορούμε να δούμε τον Θεό, όπως μας παρουσιάζετε στο Ιερόν Ευαγγέλιον, αλλά τον βλέπουμε σαν έναν υπηρέτη του θελήματος μας , για να δούμε τη παρουσία του Αληθινού Τριαδικού Θεού, πρέπει να τον δούμε με ταπείνωση και με προσευχή, που να βγαίνει από μέσα μας, μέσα από την ψυχή μας.

Ας δούμε τα κείμενα των Αγίων που μιλούν εμπειρικά και όχι διανοητικά , το πώς βιώνετε ο Θεός και εκεί βλέπει κανείς τον Θεό.

Υπάρχουν δυο πόρτες προς τον Θεό, η πρώτη είναι μέσα από την χαρά, μέσα από την ελευθερία, μέσα από την ειρήνη, μέσα από την ελπίδα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πόρτα, η δεύτερη οποία είναι μέσα από τη δοκιμασία, από την μιζέρια από την αποτυχία, αυτά μας κατεβάζουν προς τα κάτω και αυτό μπορεί να μας προκύψει λάθος Θεός, ψυχολογικός Θεός.

Για να φανταστούμε ένας να πάει με τη δοκιμασία του και να πει «Θεέ μου, είμαι μόνος μου, είμαι γυμνός ,δεν μπορώ, βοήθησε με, θέλω την παρουσία σου» και να την αισθανθεί ως παρηγοριά . Τι πιο μεγάλο πράγμα από αυτό, να παρακαλέσουμε τον θεό, να έρθει δίπλα μας ;

Συνήθως όμως, εμείς οι άνθρωποι αισθανόμαστε την παρουσία του Θεού,όταν έχει εκπληρωθεί αυτό που του είχαμε ζητήσει, όμως με αυτό τον τρόπο μπαίνουμε με ένα φτιαχτό Θαύμα, το απαιτητικό θαύμα, ζητάμε δηλαδή ένα Θεό υπηρέτη μας , φτιαγμένο με πολύ ανθρώπινα υλικά και αυτός ο Θεός δεν είναι Αποκάλυψη, δεν είναι ο πραγματικός Θεός , γιατί ο Αληθινός Θεός είναι Αποκάλυψη και εκπληρώνει την επιθυμία σου, μόνο όταν του ζητάς καθημερινώς την παρουσία του στην ζωή σου και στις λύπες σου, αλλά και στις χαρές και παντού εν μέσω προσευχής. Αυτό το πράγμα, ζητάει ο Θεός ταπείνωση ,αληθινή προσευχή.

Ο πιστός, πρέπει να παραδίδεται ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού. Λέγει κι εννοεί το «γενηθήτω το θέλημά Σου» της Κυριακής προσευχής. Η πίστη στον Θεό α­ποτελεί ένα διάφορο πόνο. Καλείται ο πιστός ν' απα­γκιστρωθεί από το «ίδιον θέλημα».

Ο Θεός είναι υπαρκτό , είναι πρόσωπο και αυτό το βλέπουμε και στην Εορτή Χριστουγέννων, το οποίο δεν είναι μια γιορτή απλή, είναι η ύπαρξη του Θεού δηλαδή από πρόσωπο γίνετε άνθρωπος, αυτό αν το δεχθούμε στο μυαλό μας και μπει στην καρδιά μας και δούμε και καταλάβουμε και ζήσουμε την Εκκλησιαστική Εορτή των Χριστουγέννων, γίνετε αυτομάτως ένα τίναγμα μέσα μας και βλέπουμε τον Θεό.

Είναι λογικό, ότι οι πιο πολύ αμφισβητούν το Θεό, διότι στον κόσμο μας υπάρχει δυστυχία, πόνος, αρρώστια, μέσα στα νοσοκομεία βλέπουμε κάθε ηλικίας ανθρώπων να υποφέρουν και αναρωτιόμαστε, άραγε που είναι ο Θεός. Γιατί να υποφέρουν τόσοι άνθρωποι μικροί,μεγάλοι;

Ο πόνος, ταπεινώνει τον άνθρωπο. Μέσα από την αδυναμία του, μπορεί ν' αναζητήσει την δύναμη στον Θεό και να την έχει. Αν θελήσει να τα βγάλει πέρα μόνος του θα ταλαιπωρηθεί αρκετά και θα πονέσει σίγουρα πιο πολύ Ο ασθενής λοιπόν, που υπομένει τον πόνο κι ευ­χαριστιακά και δοξολογικά προσεύχεται, ενισχύεται, παραμυθείται, απαλλάσσεται από την εμπάθεια και την ηδυπάθεια κι αισθάνεται το μέγα έλεος του πανά­γαθου Κυρίου.

Η καλύτερη παρηγοριά πάντως, των πικρών αυτών ωρών, είναι η δια της ταπεινής και θερμής προσευχής, επικοινωνία με τον πολυεύσπλαχνο, επουρά­νιο πατέρα, που υπάρχει για ν' ακούει και να προστρέχει στους πόνους των πάντοτε αγαπητών παιδιών του.

Εκεί,είναι όλο,το νόημα της ύπαρξης μας το έλεος και η συγνώμη ώστε να κερδίσουμε την αιώνια Βασιλεία

Πηγή www.theodromion.gr

TAGS

//-->