Γνωριμία με τη Χιώτισσα αθλήτρια Ειρήνη Μιχάλα

Δημοσιεύτηκε στις 27/11/2018    

Η νέα και πολλά υποσχόμενη Χιώτισσα αθλήτρια συστήνεται στο Χιακό Λαό.


Ειρήνη, πότε ξεκίνησες την ενασχόληση με τον αθλητισμό;

Mε τον αθλητισμό ξεκίνησα στα 5 μου όπου και γράφτηκα κολυβητήριο. 2 χρόνια αργότερα (2004) άφησα την κολύμβηση και ξεκίνησα στίβο.
Μπορείς να αναφέρεις κάποια από τα όνειρά σου ξεκινώντας από μικρή ηλικία; Επηρέασαν τις επιλογές σου και πώς;
Όταν ξεκίνησα με τον αθλητισμό ήμουν πολύ μικρή για να έχω συγκεκριμένα όνειρα. Όπως όλοι οι αθλητές, ασχέτως αν τολμούμε να το πούμε ή όχι , έχω και είχα σαν «όνειρο» τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Γενικότερα όμως δεν είχα ποτέ την πίεση γονιών ή προπονητή σε μικρή ηλικία (πράγμα που θεωρώ μεγάλο προτέρημα), οπότε το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να βελτιωθώ σε ατομικό επίπεδο και να πηγαίνω όσο καλύτερα μπορούσα σε όποιους αγώνες συμμετείχα. Ακόμα και τώρα, που πλέον κάνω πρωταθλητισμό, στόχο βάζω πάντα το επόμενο σκαλί, άσχετα με το αν κάνω όνειρα για μεγάλες διοργανώσεις. Τις επιλογές μου μέχρι το λύκειο δεν μπορώ να πω ότι τις επηρέασαν πολύ πάντα ήθελα να είμαι μέσα σε όλα (χαχαχα). Αργότερα, επειδή βλέπω πολύ σοβαρά και τη σχολή μου, οι στόχοι και τα όνειρα μου με «ανάγκασαν» να περιορίσω τις διάφορεςε δραστηριότητες που δε «συμβάδιζαν» με την προπόνηση ή τη σωστή αποκατάστασή μου.
Έχεις συμμετάσχει σε μεγάλους αγώνες, πώς αισθάνεσαι  και πώς αντιμετωπίζεις το άγχος που μπορεί να δημιουργείται πριν από αυτούς;
Όσο και αν φανεί περίεργο, όσο μεγαλύτερο κύρος έχει ο αγώνας, τόσο λιγότερο είναι το άγχος μου. Με χαροποιεί το γεγονός ότι μπορώ και βρίσκομαι εκεί. Άγχος υπάρχει στους αγώνες όπου θα πρέπει να ανταπεξέλθω σε συγκεκριμένες προσδοκίες, είτε δικές μου είτε του κοινού. Πάντως, όπως σε όλες τις καταστάσεις της ζωής μου, προσπαθώ να παραμείνω ήρεμη και να το αξιοποήσω επικοδομητικά ώστε ουσαιαστικά να συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου μου.
Πόσο απαιτητικό είναι το πρόγραμμα των προπονήσεών σου;
Το πρόγραμμα των προοπονήσεών μου είναι απαιτητικό. Τις καθημερινές ξυπνάω το πρωί, αφιερώνω περίπου μία ώρα σε προπόνηση, τρώω κάτι και πηγαίνω στη σχολή. Όταν τελειώσω με τα μαθήματά μου, ξαναπηγαίνω για περίπου δύο ώρες προπόνηση. Τα σαββατοκύριακα, μπορεί να είναι πιο χαλαρά καθώς δεν εχω σχολή και δεν κάνω 2 προπονήσεις τη μέρα, αλλά ο χρόνος που μου «περισσεύει» μου είναι απαραίτητος να επαναφορτίσω τις μπαταρίες μου για την επόμενη εβδομάδα. Ουσιαστικός παράγοντας της βελτίωσης είναι η αποκατάσταση.
Πως καταφέρνεις να συνδυάζεις τις σπουδές με τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου;
Είμαι στο 4ο έτος του τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ. Είναι μια απαιτητική σχολή από μόνη της. Όμως είμαι της άποψης ότι από τη στιγμή που έχει κανείς διαλέξει αυτό τον τρόπο ζωής, συνδυάζοντας υψηλό αθλητισμό με πανεπηστήμιο και είναι πραγματικά θέλημά του, μπορεί να τα καταφέρει. Απλά πρέπει να είναι διατεθιμένος να σφίξει λίγο περισσότερο τα δόντια από έναν που διαλέγει να ασχοληθεί μόνο με το ένα από τα δύο.
Ποιες στιγμές στον αθλητισμό υπήρξαν κομβικές και καθοριστικές για εσένα;
Γενικά θεωρώ ότι κάθε στιγμή στον αθλητισμό είναι μέρος ενός μεγάλου παζλ. Δε μπορεί να σταθεί μόνη της, αλλά είναι απαραίτητη για το σύνολο. Όμως εάν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιες στιγμές θα κρατούσα 4:
a) Το 2014 όπου αντιμετώπισα κάποια θέματα υγείας και στην αρχή δεν ήταν ξεκάθαρο αν θα μπορούσα να συνεχίσω τον αθλητισμό σε αγωνιστηκό επίπεδο. Εκεί κατάλαβα πόσο πολύ το αγαπάω και πως σε καμί απερίπτωση δε θα ήθελα να το αφήσω.
β) Τη χρονιά που πέρασα σαν φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, που αν δεν αναζητούσα αμέσως με το προπονητή μου Νίκο Χούλη μια ομάδα και έναν προπονητή να συνεχίσω το στίβο στη Θεσσαλονίκη μπορεί και να τα είχα παρατήσει. Πολλά παιδιά χάνονται πάνω σε αυτή τη μετάβαση, εγώ εκεί ξεκίνησα σοβαρά.
γ)  Προφανώς το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23 που συμμετείχα το 2017. Ήταν η πιο μαγική εμπειρία που έχω ζήσει όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με τον αθλητισμό. Ήρθε σαν επιβράβευση στη πολύ σκληρή δουλειά που είχα κάνει 2 συνεχόμενες χρονιές χωρίς να έχω τολμήσει να ονειρευρώ κάτι τέτοιο. Ήταν αυτό που λέμε «το κερασάκι στην τούρτα».
δ) Ο περασμένος χειμώνας. Τραυματίστηκα στην αρχή της προετοιμασίας μου και είχα να αντιμετωπίσω το τραυματισμό μου καθώς ήμουν Εράσμους (πρόγρ;αμμα ανταλλαγής φοιτητών) στην Πολωνία. Ήταν μια ιδιαίτερη πρόκληση αλλά κυρίως μάθημα, ότι δε θα πρέπει να πασασυρόμαστε από τον ενθουσιασμό μας και να υπερβάλλουμε κάνοντας παραπάνω από όσα αντέχει το σώμα μας και χωρίς να προσέχουμε την αποκατάστασή μας. Και για ακόμη μια φορά, με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι όλη αυτή η «ζωή» που χάνω λόγω της προσπήλωσής μου στον αθλητισμό δε μου λείπει καθόλου, μου αρέσει περισσότερο ο πρωτ-αθλητικός τρόπος ζωής.
Τι μπορεί να κερδίσει κάποιος μέσα από τον αθλητισμό;
Ο αθλητισμός, όχι ο πρωταθλητισμός, είναι από τις πιο οφέλιμες δραστηριότητες για τον άνθρωπο.  Προσφέρει πολλά στη ψυχοσωματική υγεία του ανθρώπου. Μέσα στο χώρο του αθλητισμού καλλιεργούνται απαραίτητες αξίες. Ειδικά στις μικρές ηλικίες όπου χαρακτήρας είναι ακόμη πολύ εύπλαστος ο αθλητισμός είναι σχολείο. Αλά και σε ενήλικες, πολλές φορές βοηθάει στο να γνωρίσει κανείς άλλα άτομα αλλά κυρίως τον εαυτό του καλύτερα και να συλλογιστεί. Προφανώς έχει ακόμη αμέτρητα οφέλη στην ομαλή λειτουργεία του σώματος, δεν είναι τυχαίο το ρητό «νους υγιής εν σώματι υγιή».
Ποιο είναι το επίπεδο του αθλητισμού στην Ελλάδα; Δίνονται ευκαιρίες και στήριξη στους νέους αθλητές;
Αντίθετα με πολλούς, θεωρώ ότι ο αθλητισμός στην Ελλάδα αναλογικά με τον πληθυσμό είναι σε αρκετά καλό επίπεδο. Οι ευκαιρίες και η στήριξη είναι δυστυχώς ένα κομμάτι στο οποίο υστερούμε αρκετά αλλά στα δικά μου τα μάτια όλο και περισσότεροι φορείς δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Είμαι της άποψης ότι τουλάχιστον έχουμε μια ανοδική πορεία σε αυτόν το τομέα και πρέπει να εστιάζουμε στα θετικά.
Ποια είναι για σένα τα σπουδαιότερα μετάλλια που σου έχουν απονεμηθεί; Τη στιγμή της απονομής των μεταλλίων ή μετά από καλές επιδόσεις, ποιες σκέψεις έρχονται στο μυαλό σου;
Κανένα μονοπάτι δεν είναι στρωμμένο με ροδοπέταλα. Προφανώς δεν είμαι πάντα ικανοποιημένη με τα αποτελέσματα. Είτε όμως ήταν πιο σοβαροί λόγοι, όπως ανέφερα παραπάνω, είτε απλά μια κακή στιγμή πάνω σε αγώνα ή ακόμη και προπόνηση, αντιμετωπίζω τις κακές στιγμές ως «πηγή» δύναμης στις καλές. Πολλές φορές πάνω σε αγώνα σκέφτομαι «αφού δεν τα παράτησες τότε, τώρα στα εύκολα θα το αφήσεις»;.
Αν και κατ' εμέ οι μεγαλύτερες επιτυχίες μου δε συνοδεύτηκαν από μετάλλιο, θεωρώ ότι τα σημαντικότερα για μένα ήταν οι 2 πρώτες θέσεις στα 3&5 χλμ νεανίδων το 2016  και η 2η θέση στα 5χλμ γυναικών το 2017. Πάντα στις μεγαλύτερες επιτυχίες μου σκέφτομαι πώς ξεκίνησα και πού έφτασα. Πραγματικά είναι από τα πιο όμορφα συναισθήματα, όπως όταν ανεβαίνεις ένα βουνό. Όσο πιο ψηλά από το επίπεδο της θάλασσας ανέβεις, τόσο πιο όμορφη είναι η θέα.
Υπάρχουν αθλητές / αθλήτριες που θαυμάζεις και σε εμπνέουν;
Προφανώς! Στην Ελλάδα ο αθλητής που θαυμάζω δε θα μπορούσε να είναι άλλος από το συμπατριώτη μας Χριστόφορο Μερούση. Δε χρειάζεται να πω πολλά γι αυτόν και μόνο που είναι τόσα χρόνια στους καλύτερους, ότι και να προηγηθεί, λέει πολλά. Από το εξωτερικό θαυμάζω την Ολλανδέζα δευτεραθλήτρια Ευρώπης στα 10.000μ Σούζαν Κρούμινς. Είναι και εκείνη αθλήτρια μεγάλων αποστάσεων και μεγάλης διάρκειας καριέρας. Θαυμάζω το πείσμα της και τη πυγμή της κυρίως καθώς πέρα από το ταλέντο έχει καταφέρει πολλά ακόμη και σε χρονιές που οι τραυματισμοί της την ανάγκασαν να ξεκινήσει από το μηδέν επανειλλημένα.
Ποια είναι τα όνειρα, σχέδιά σου για το μέλλον;
Στο κοντινό μέλλον θέλω να τελειώσω τη σχολή μου και μετά από αυτό να αφιερωθώ για λίγο καθαρά στον αθλητισμό. Θέλω να δοκιμάσω τα όριά μου και να δω μέχρι πού μπορώ να φτάσω. Αργότερα θα ήθελα να κατασταλλάξω κάπου επαγγελματικά ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων, είτε στο χώρο του αθλητισμού είτε στο αντικείμενο των σπουδών μου.
Ποιοι στηρίζουν την προσπάθειά σου;
Την προσπάθειά μου στηρίζουν η οικογένειά μου και οι κοντινοί μου φίλοι , συναθλητές και μή.
Ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στους νέους μέσα από το Χιακό Λαό;
Σαν Ειρήνη θα ήθελα να μεταδώσω την ομορφιά που έχει να «κυνηγάς τα όνειρά σου». Ο αθλητισμός είναι ένα απαράιτητο στοιχείο της ανθρώπινης ζωής για να υπάρχει ισορροπία, όμως δεν είναι αναγκαίο να συναιπάγεται πρωταθλητισμό. Αυτή την παραπάνω πίεση που απαιτεί ο πρωταθλητισμός πρέπει να τη νιώθεις μέσα σου και όχι να σε σπρώχνουν άλλοι, τότε είναι δική του επιθυμία. Ο καθένας μπορεί να έχει άλλες επιθυμίες σε διαφπρετικούς τομείς. Τη «μαγεία» τη βρίσκεις όταν όποιο και αν είναι το όνειρό σου, «θυσιάζεις» πιο προσωρινές και επιπόλεες επιθυμίες ώστε να καταφέρεις εκέινο. Μπορεί να μη τα καταφέρνουμε πάντα, αλλά το ταξίδι της προσπάθειας είναι που μας βελτιώνει και μας ολοκληρώνει.

TAGS

//-->