popup_image

Η Μαρία του 11

Δημοσιεύτηκε στις 18/09/2019    

Κραυγή των κατοίκων για τη σωτηρία του Λωβοκομείου του Κοφινά

Στο Λωβοκομείο του Κοφινά στις 12/8/2018  προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία μέσα από την  ατμοσφαιρική δραματική ταινία μικρού μήκους «Η Μαρία του 11» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μπάμπη Κοιλιάρη  και υπό την αιγίδα του πολιτιστικού συλλόγου της περιοχής του Κοφινά. Η ταινία γυρίστηκε επι τόπου, στον επιβλητικό και υποβλητικό χώρο, στα κτίρια, στην αυλή, στον επιμήκη δρόμο όπου έως το 1959 ζούσαν με αξιοπρέπεια για την εποχή οι Χανσενικοί / λεπροί.

ΣΤΟΧΟΣ

Στόχος της παραγωγής, παρουσίασης και διανομής  αυτού του μικρού κομψοτεχνήματος είναι η διάσωσή  του Λωβοκομείου του Κοφινά με κάθε δυνατό τρόπο, με εργαλείο την προβολή και γνωστοποίηση της απόλυτης εγκατάλειψης του κοινωνικού και πολιτιστικού μνημείου του παλαιότερου, πολυτελέστερου και  σε συνεχή λειτουργία Λωβοκομείου / ασύλου Χανσενικών στην Ελλάδα. Λειτούργησε από το 1378 που δημιουργήθηκαν οι παλιές εγκαταστάσεις και έκλεισε το 1959 που απομακρύνθηκαν οι τελευταίοι οκτώ λεπροί..

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Σύμφωνα με το δημιουργό του Μπ. Κοιλιάρη, «σ’ αυτόν τον τραγικό μύθο ηρωίδα  είναι μια νιόπαντρη κοπέλα 21 χρονών. Η Μαρία. Αμέσως μετά τη διάγνωση της λέπρας, επέλεξε να εισαχθεί στο Χιώτικο άσυλο το 1946, στο δωμάτιο με αριθμό 11. Έζησε εκεί  11 χρόνια και θάφτηκε στον τάφο με τον ίδιο αριθμό. Το 11 ένα χρόνο πριν ανακαλυφθεί το φάρμακο για την ίαση της νόσου του Χάνσεν. Σημασιολογικά ο αριθμός 11 για μένα, είναι η αρχή και το τέλος. Το κλείσιμο ενός δεκαδικού κύκλου. Το 1 ξαναβρίσκει το 1».

ΟΙ ΡΟΛΟΙ

Όλοι οι συμμετέχοντες είναι ερασιτέχνες μέλη του Συλλόγου Κοφινά, κάτοικοι της γειτονιάς μας ευαισθησία για το Λωβοκομείο και την περιοχή.

Την κεντρική φιγούρα ενσαρκώνει η Αλεξάνδρα Μοσχούρη, πολύ  πειστική από την αρχή.

«Η ίδια, μετά την ανάγνωση του σεναρίου και τις πρώτες υποδείξεις μου, φαινόταν τόσο θλιμμένη και σκεπτική που πίστεψα πως ήταν η ίδια η Μαρία. Κατάφερε να αποδώσει την προσωπικότητα της ηρωίδας τέλεια μέχρι τέλους. Ο ιερέας, Ματθαίος Μαυρογιώργης αποπνέει σεβασμό σε κάθε σκηνή του έργου που εμφανίζεται. Η νοσοκόμα, Ειρήνη Γεωργούλη φαίνεται να κάνει πολύ σωστά και ευσυνείδητα τη δουλειά της στο έργο, όσο καλά την κάνει και στην καθημερινή της εργασία. Ο γιατρός, Παντελής Γκιάλης, φαίνεται πως συγκινήθηκε στ’ αλήθεια, μόλις διέγνωσε τη λέπρα στην Μαρία και με πραγματικό πόνο υπέγραψε την εισαγωγή της στο ίδρυμα».

Στην κάμερα και το μοντάζ ήταν ο ίδιος ο δημιουργός της, ο οποίος επέλεξε και τη  μουσική επένδυση της. Φροντιστής: η Άννα Μαρία Ζαφειράκη. Αφηγητής ο Μανώλης Λαγκαδούσης. Παραγωγή ΕΕΑΣ Κοφινά, Σίφι Χίου.

Πολύ ωραία ταινία, ιερός ο σκοπός της.

TAGS