popup_image

Καλοκαιρινή απόδραση στη Σύρο: γνωριμία με την «Αρχόντισσα των Κυκλάδων»

Δημοσιεύτηκε στις 06/08/2019    

Φέτος, μετά από έναν απαιτητικό χειμώνα θέλησα να αξιοποιήσω την καλοκαιρινή ραστώνη και να κάνω μιαν απόδραση με χρώμα και άρωμα αιγαιοπελαγίτικο. Οι σκέψεις πολλές για τον ιδανικό προορισμό, μιας και η Ελλάδα μας δεν στερείται επιλογών και ομορφιάς. Κι όμως εγώ ονειρευόμουν διακοπές με ρετρό ατμόσφαιρα, με την αίγλη των παλιών καιρών και φόντο το βαθύ μπλε του Αιγαίου.
Κάπου εκεί κατάλαβα πως μάλλον η Σύρος ήταν το νησί μου. Αν και η μη σύνδεση μέσω άγονης γραμμής ήταν σημαντική τροχοπέδη, εντούτοις μέσω Αθηνών έφτασα στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων που με υποδέχτηκε με το λαμπρερό καλοκαιρινό της χαμόγελο. Η εικόνα ενός ζωντανού και γραφικού νησιού πρόβαλε αμέσως με την Ερμούπολη και την Άνω Σύρο να με χαιρετούν σαν λαμπρές αρχόντισσες που ο χρόνος δεν έπαψε να τους χαρίζει ομορφιά και λάμψη. Δύο λόφοι, μία Ορθόδοξη και μία Καθολική κοινότητα, επιβλητικά νεοκλασικά και κυκλαδίτικα σοκάκια σχημάτισαν μπρος μου ένα ιδιαίτερο σκηνικό με τις αντιθέσεις να ενώνονται σε μια αύρα μεγαλοαστική. Από τις μαρμαροντυμένες πλατείες μέχρι τις ανεπανάληπτες επαύλεις της Ντελαγκράτσια.
Και πράγματι, την πρωτεύουσα των Κυκλάδων εύκολα κανείς τη νιώθει σπίτι του αφού οι καλοσυνάτοι, πάντα χαμογελαστοί, ευγενέστατοι και απλοί άνθρωποι του νήσιου όπου κι αν πας σε χαιρετούν σαν να σε ξέρουν, σε φιλεύουν το γλυκό τους, σου μιλούν με ζεστασιά και οικειότητα που κάνει ακόμα και τον πιο δύσπιστο επισκέπτη να αφεθεί και αμέσως να προσαρμοστεί στην καθημερινότητά του νησιού, απολαμβάνοντας τη γλυκιά ένωση του κλασικού με το παραδοσιακό στοιχείο, σαν το υπέροχο συριανό λουκούμι.
Τι με κέρδισε περισσότερο - τι θα πρότεινα να δει ο κάθε επισκέπτης:

Τα Βαπόρια των αστών ή αλλιώς «Στα Βαπόρια»
Πρόκειται για τη συνοικία με τα εμβληματικά αστικά μέγαρα στα Βαπόρια που αντικρίζουν αγέρωχα το Αιγαίο. Περπατώντας, η αίσθηση της μουσικής από τις πάλαι ποτέ βεγγέρες και τις μεγαλόπρεπες δεξιώσεις του 19ου αιώνα περιβάλλει αδιόρατα το τοπίο.
Λίγο παρακάτω, ο Άγιος Νικόλαος ξεχωρίζει με τον τρούλο του και σε καλεί να μπεις και να αισθανθείς το δέος  βλέποντας το μαρμάρινο τέμπλο, το μεγαλειώδη δεσποτικό θρόνο και τους περιλάλητους πολυελαίους από την Τεργέστη.
Μη χάσετε τις βόλτες στην Ερμούπολη
Ομολογώ πως όλες αυτές τις μέρες δεν χόρτασα να περπατώ στο κέντρο του νησιού, τη φημισμένη την Ερμούπολη. Εκεί, οι μαρμαροστρωμένοι δρόμοι και τα εντυπωσιακά ψηλοτάβανα νεοκλασικά κτήρια, προσδίδουν ιστορική αύρα με πρώτο το Δημαρχείο του 19ου αιώνα στην κεντρική πλατεία, ένα έργο του Τσίλερ, που σίγουρα κάθε επισκέπτης αξίζει να μπει και να θαυμάσει. Μια ανάσα κοντά το περίφημο θέατρο Απόλλων, η λέσχη Ελλάς, ο κινηματογράφος Παλλάς, το μέγαρο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου, όπου το εσωτερικό τους κοσμείται με κομψοτεχνήματα όπως περίτεχνες σκάλες και θαυμάσιες τοιχογραφίες.
Το Θέατρο Απόλλων
Πρόκειται για το ιστορικό θέατρο «Απόλλων» που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Σύρου, τεκμήριο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ερμούπολης. Δημιουργήθηκε το 1864 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό που εμπνεόμενος από ιταλικά πρότυπα, σχεδίασε ένα κτήριο κατά το πρότυπο της σκάλας του Μιλάνου.
Μια πόλη ζωντανή που δεν κοιμάται ποτέ
Πράγματι, αυτή είναι η εντύπωση που αποκομίζει ο επισκέπτης σε ένα νησί που βρίσκεις ό,τι θέλεις την κάθε στιγμή. Ιδιαίτερα 
στην προκυμαία της Ερμούπολης θα βρείτε καφέ, μπαρ, καταστήματα, παραδοσιακές ταβέρνες, γκουρμέ εστιατόρια, αλλά και το καζίνο που στεγάζεται σε μέγαρο του 1830. Στο τέρμα του παραλιακού δρόμου υψώνονται οι παλιές αποθήκες διαμετακόμισης και το επιβλητικό κτήριο του Τελωνείου του 19ου  αιώνα.
Το παραδοσιακό λουκούμι της Σύρου
Το λουκούμι της Σύρου δεσπόζει παντού σε πολλές γεύσεις και αρώματα και είναι συναρπαστικό. Καθώς λένε οι ίδιοι οι ζαχαροπλάστες του νησιού «δεν είναι η συνταγή, δεν είναι η ζάχαρη. Είναι το νερό της Σύρου που το κάνει τόσο νόστιμο».
Η Άνω Σύρος
Εδώ, σε αυτήν την πανέμορφη ανηφορική γειτονιά ακόμη αντηχεί το μπουζούκι του αλησμόνητου Έλληνα συνθέτη ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού, Μάρκου Βαμβακάρη. Η Άνω Σύρος που αποτελεί προστατευόμενο ιστορικό οικισμό, όσο είσαι στο νησί, τόσο σε καλεί. Η περιπλάνηση στα κυκλαδίτικα σοκάκια της, απαιτεί άνετα παπούτσια και καλή διάθεση καθώς παντού υπάρχουν σκαλοπάτια. Μα όταν ανεβείτε ως τον καθολικό Σαν Τζώρτζη η θέα θα σας αποζημιώσει διπλά. Παραπάνω, σταθείτε στην πλατεία με την προτομή του μεγάλου Μάρκου Βαμβακάρη και γευτείτε μια μοναδική νησιώτικη αίσθηση!
Οι συριανές παραλίες
Αν και πολλές οι παραλίες της Σύρου σίγουρα εμείς οι Χιώτες έχουμε μεγάλες απαιτήσεις, αφού και το νησί μας είναι ένας παράδεισος στον τομέα αυτό. Παρόλα αυτά ξεχώρισα το Γαλησσά, το Κίνι και το Φοίνικα, όπου διέμεινα κιόλας. Γαλήνια τοπία, ήρεμες θάλασσες, μικρές παραλίες αλλά συνάμα φιλικές και με έντονο ελληνικό αιγαιοπελαγίτικο χρώμα.
Η Χίος και η Σύρος
Το καλύτερο το άφησα επίτηδες για το τέλος!
Και αυτό δεν είναι άλλο από την ιστορική και πολιτισμική σύνδεση της Χίου με τη Σύρο. Ως φιλόλογος και φυσικά ως Χιώτισσα δε θα μπορούσα να μην αναφέρω ότι η Σύρος αναπτύχθηκε ιδιαίτερα μετά το 1826, όταν εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τα τη Χίο και τα Ψαρά οι οποίοι βρήκαν καταφύγιο στο νησί, μετά την αποτυχημένη απόπειρα επανάστασης. Εκεί μετέφεραν τη γνώση για τα ναυτικά πράγματα, την εξυπνάδα και την όρεξη για δουλειά συμβάλλοντας τα μέγιστα ώστε να αναδειχθεί η Ερμούπολη ως ηγέτιδα πόλη του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Τόσο οι ιστορικοί όσο και οι μελετητές της τοπικής ιστορίας του νησιού επισημαίνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο των Χίων από την πρώτη στιγμή της εγκατάστασής τους στο νησί μέχρι και σήμερα όπου η Χιακή παρουσία είναι διαρκώς παρούσα στο κοινωνικο- οικονομικό γίγνεσθαι της Σύρου!
Μαριέττα Παππά

TAGS