Μικρασία χαίρε….

Δημοσιεύτηκε στις 13/09/2018    

του Αιμιλιανού Κ. Ευαγγελινού

Ξυπνούν μνήμες πάντα αυτή την εποχή στους Έλληνες από εκείνες τις τραγικές ημέρες του Αυγούστου 1922, όταν χιλιάδες δυστυχισμένοι, κατατρεγμένοι και προδομένοι από την πολιτική ηγεσία συμπατριώτες μας προσπαθούσαν να σωθούν στην προκυμαία της Σμύρνης. Οι φλόγες ξεπηδούσαν ασταμάτητα πρώτα από την αρμένικη και μετά από την ελληνική συνοικία του άλλοτε στολιδιού της Ανατολής, τη Σμύρνη. Οι ορδές του Κεμάλ και οι αιμοσταγείς στρατιώτες του Νουρεντίν πασά δεν άφηναν τίποτε όρθιο στο πέρασμά τους ούτε έδειχναν το παραμικρό έλεος για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Η πυρπόληση της Σμύρνης συνοδεύτηκε από απίστευτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στην προκυμαία οι δυστυχείς προσπαθούν να ξεφύγουν, πίσω τους οι φλόγες και οι δήμιοι, μπροστά η θάλασσα. Καμιά βοήθεια, απόλυτη τραγωδία. Η Χίος και η Λέσβος δέχτηκαν τα πρώτα κύματα των προσφύγων που τα κατάφεραν και μετά η υπόλοιπη ελληνική γη…
Η ειρωνεία ήταν πως οι Μικρασιάτες περίμεναν την Ελλάδα να έρθει κοντά τους μετά τη συνθήκη των Σεβρών το 1920, αλλά τελικώς εκείνοι αποχωρίστηκαν τη γη τους, την Ιωνία που κατοικούνταν από Έλληνες αδιαλείπτως από τον 7ο αιώνα π. Χ.! Η Ιωνία ποτίστηκε με το αίμα τους. Η δοξασμένη γη της επικής και λυρικής ποίησης, των φιλοσόφων, των μαθηματικών και μετέπειτα του Γιώργου Σεφέρη, του Ηλία Βενέζη, του Στράτη Μυριβήλη, της Διδώς Σωτηρίου, του Αριστοτέλη Ωνάση… Η ιωνική γη που γεννούσε μόνο όσους στην πορεία της ζωής τους δόξασαν την Ελλάδα!
Υποχρέωσή μας είναι να μην αφήσουμε τη λήθη να σκεπάσει την ιστορία μας όσο πονεμένη κι αν είναι. Λαός χωρίς μνήμη, χάνεται. Η Μικρασία, ο Πόντος, η Ανατολική Θράκη, η Κωνσταντινούπολη, η Σμύρνη είναι για μας αλησμόνητες πατρίδες, είναι η ψυχή του ελληνισμού.

TAGS